Home
Kayalpatnam (also known as Kayalpattinam or Korkai) is a town in the Tuticorin district of Tamil Nadu, India. Kayal is referred to in Marco Polo's travel diaries dating to 1250 AD. Korkai or Kayal (Chayal) was an ancient port dating to the 1st centuries of the common era and was contemporaneous to the existence of Kollam, another Pandyan port. Kollam served the Pandyas on the west coast while Korkai/Kayal served them on the east coast connecting them to Ceylon and the pearl fisheries in the Gulf of Mannar facing the Tirunelveli Coast. Kayal has Muslim settlements dating from 7th century AD but Marco Polo's reference to the tomb of Thomas and the Christian communities would indicate Syrian Christian communities in the region prior to that era. The ancient port had connections with Egypt, Rome and Greece. The other ports on the Coromandel Coast were Kaveripumpattinam (Poompuhar) and Arikamedu (near Pondicherry). On the west coast the ancient ports were Kollam and Kodungallur and Barugachha (Broach) in Gujarat Kayalpatnam (also known as Kayalpattinam or Korkai) is a town in the Tuticorin district of Tamil Nadu, India. Kayal is referred to in Marco Polo's travel diaries dating to 1250 AD. Korkai or Kayal (Chayal) was an ancient port dating to the 1st centuries of the common era and was contemporaneous to the existence of Kollam, another Pandyan port. Kollam served the Pandyas on the west coast while Korkai/Kayal served them on the east coast connecting them to Ceylon and the pearl fisheries in the Gulf of Mannar facing the Tirunelveli Coast. Kayal has Muslim settlements dating from 7th century AD but Marco Polo's reference to the tomb of Thomas and the Christian communities would indicate Syrian Christian communities in the region prior to that era. The ancient port had connections with Egypt, Rome and Greece. The other ports on the Coromandel Coast were Kaveripumpattinam (Poompuhar) and Arikamedu (near Pondicherry). On the west coast the ancient ports were Kollam and Kodungallur and Barugachha (Broach) in Gujarat Kayalpatnam (also known as Kayalpattinam or Korkai) is a town in the Tuticorin district of Tamil Nadu, India. Kayal is referred to in Marco Polo's travel diaries dating to 1250 AD. Korkai or Kayal (Chayal) was an ancient port dating to the 1st centuries of the common era and was contemporaneous to the existence of Kollam, another Pandyan port. Kollam served the Pandyas on the west coast while Korkai/Kayal served them on the east coast connecting them to Ceylon and the pearl fisheries in the Gulf of Mannar facing the Tirunelveli Coast. Kayal has Muslim settlements dating from 7th century AD but Marco Polo's reference to the tomb of Thomas and the Christian communities would indicate Syrian Christian communities in the region prior to that era. The ancient port had connections with Egypt, Rome and Greece. The other ports on the Coromandel Coast were Kaveripumpattinam (Poompuhar) and Arikamedu (near Pondicherry). On the west coast the ancient ports were Kollam and Kodungallur and Barugachha (Broach) in Gujarat www.google.co.in
01:00 pm
Wednesday, 20 September 2017
Top

ஒரு தாயின் புலம்பல் கவிதை வலைத்தளத் தகவல்



தொகுப்பு : ஹாஜி  S அக்பர்ஷா

 

====================================================

 

 

 

ஓர் தாய் முதுமையில் மகனிடம் சொல்லும் கண்ணீர் கவிதை...

 

எனதருமை மகனே !

எனதருமை மகனே !

நான்

உன்னை

மிகவும் நேசிக்கிறேன்..

———————————-

 

முதுமையின் வாசலில் – நான்

முதலடி வைக்கையில்

தள்ளாட்டம்

என்மீது வெள்ளோட்டம் பார்க்கும்…

கொஞ்சம் பொறுமை கொள்க !

அதிகம் புரிந்து கொள்க !

 என்முதுமை பார்த்து

முகம் சுளிக்காதே !

——————————————–

 

நான்

சாப்பிடுகையில் கைநடுங்கி சாதம் சிந்தி விட்டேனா?

சத்தம் போடாதே…..

உனக்கு நான்

நிலாச்சோறு ஊட்டிய நாட்களை நினைவு

கூர்க !

———————————–

 

ஆடை மாற்றுகையில்

அவதிப் படுகிறேனா?

அசுத்தம் செய்து விட்டேனா?

ஆத்திரப்படாதே…..

படுக்கை முழுதும்

நீ பண்ணிய ஈரங்களின்

ஈர நினைவுகளை

இதயம் கொள்க !

—————————————

 

ஒரே பேச்சை, தேய்ந்த

ஒலிநாடா போல்

ஓயாமல் சொல்கிறேனா?

சலித்துக் கொள்ளாதே….

ஒரே

 கதையை

ஒரு நூறு முறை

எனை படிக்கச் சொல்லி

நீ

உறங்கிய

இரவுகளை ஞாபகம்

கொள்க !

————————————

 

நான் குளிக்க மறுக்கிறேனா?

சோம்பேறித்தனம் என்று

சுடுசொல் வீசாதே….

உன்னை

குளிக்க வைக்க

நான் செய்த யுக்திகளை

எனக்காக புதுப்பித்துத் தருக!

———————————————–

 

புதிய தொழில்நுட்பம்,

புதிய பயன்பாடுகள் – உன்

புயல் வேகப் புரிந்துகொளல்

சத்தியமாய் எனக்குச்

சாத்தியமில்லை !

கேவலப் படுத்தாதே….

கற்றுத் தருக ! கவனித்துப்

பழக அவகாசம் தருக !

 —————————————

இனி,

சில நேரங்களில் -

என்

நினைவுப் பிரழ்ச்சியால்

ஞாபங்கள் அறுந்து போகலாம்,

உரையாடல் உடைந்து போகலாம்!

நிறைய வேலை இருக்கிறதென்று

நேரம் பார்க்காதே…..

என் அருகிருந்து

ஆற்றாமை தேற்றுக!

ஆசுவாசப் படுத்துக!

————————————————-

 

என் கால்கள்

என்னை ஏமாற்றுகையில்

நீ

முதல் நடை பழக

என் விரல்

நீண்டது போல்

கைகொடுத்து

எனக்கு உதவி செய்க !

—————————————————

 

ஒரு நாள் சொல்வேன் நான்,

வாழ்ந்தது

போதுமென்று !

வருத்தப் படாதே…..

————————————————

 

சில

வயது வரை வாழ்க்கைக்கு அர்த்தமில்லை…

சில

வயதுக்கு மேல்

வாழ்வதில் அர்த்தமில்லை…

காலம்

வரும்போது – இதை

நீயும்

புரிந்து கொள்வாய் !

——————————————–

 

இனி நான் வேண்டுவதெல்லாம்

நீ என்னை

புரிந்து கொண்ட

புன்னகை !

——————————————–

 

 

மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறேன் !

எனதருமை மகனே !

நான் உன்னை

மிகவும் நேசிக்கிறேன்…..

—————————————————–

 

 

என் வாழ்வு

அமைதியோடும் – உன்

அரவணைப்போடும்

முற்று பெற

முயற்சியேனும் செய்வாயா..????

—————————————————————

 

இது ஏதோ ஒருவர் அனுப்பியது அல்ல நம் ஒவ்வொருவரின் வாழ்க்கையிலும் அடுத்தடுத்து நடக்கப்போவது..!!   

 

நமது தாய், தந்தையை பேனி காப்பது நமது தலையாய கடமை,

 

நமது உயிர் இருக்கும் வரை நாம் அவர்களை பேனிக்காப்போம்.

 

நமக்கும் ஒரு நாள் இந்த முதுமை வரும் அதற்குள் நமது பணியை சிறப்பாக செய்து நமது பெற்றோரையும் சிறப்பாக வாழ வைப்போம்.

 

 

AKB COLLECTION

நேயர்களின் கருத்துக்களை முழுமையாக வெளியிடவோ, தணிக்கை செய்யவோ, நிராகரிக்கவோ kayalconnection நிர்வாகத்திற்கு முழு உரிமையுண்டு. வெளியாகும் கருத்துக்களுக்கு நிர்வாகம் பொறுப்பல்ல.


2 Comments to “ஒரு தாயின் புலம்பல் கவிதை வலைத்தளத் தகவல்”

  1. mackie noohuthambi  , India    IP : 163 .  .  . 
    says:

    அருமையான ஆக்கம்

    ஆனால் நம்மில் எத்தனை பேருக்கு இப்படி தாயை கவனிக்க நேரம் இருந்தது. இருக்கிறது.

    நான் இழந்ததை எல்லாம் தா என்று இறைவனிடம் கேட்டேன் எதையெல்லாம் என்று இறைவன் திருப்பிக் கேட்டான்.பட்டியலிட்டு கூறவா முடியும் என் இறைவன் கேட்கையில் …

    தாயை இழந்தேன் தந்தையை இழந்தேன் சகோதரனை இழந்தேன் சகோதரியை இழந்தேன் உறவினர்களை இழந்தேன்.இளமையை இழந்தேன் பொருளை இழந்தேன் இன்னும் எத்தனையோ…

    இரவலாக இவை எல்லாம் நான் உனக்கு தந்தவைதான், நான் அவற்றை மீண்டும் திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டேன். ஆனால் அவர்களை அவை களை அமானிதமாக கொஞ்சநாள் உன்னிடம் விட்டு வைத்திருந்தேனே அப்போது அவர்களிடம் அவைகளிடம் நீ எப்படி நடந்து கொண்டாய்?

    மீண்டும் அவர்களை அவைகளை உன்னிடம் தந்து மீண்டும் நீ அவர்களை அவைகளை அலட்சியப் படுத்த வழி செய்ய மாட்டேன் அவர்களை அவைகளை இழந்த வலியை நீ உணர்ந்தால் போதும்.

    இப்போதும் நீ அவர்களுக்கு உதவி செய்யலாம். ஆம் இந்த புனித ரமலானில் அவர்களுக்காக திருமறை ஓதி அவர்களுக்காக து ஆ செய் அவர்கள் பெயரால் தான் தருமங்கள் செய். அருகிலிருக்கும் உற்றார் உறவினர்களுக்கு ஏழைகளுக்கு வயதானவர்களுக்கு நீ உதவி செய்.

    ஏழையின் சிரிப்பில் நீ இறைவனை காண்பாய்
    நீ இழந்தவைகளை மீண்டும் பெற்றது போல் உணர்வாய்….
    இறைவனின் குரல் அசரீரியாக கேட்கிறது .

    யா அல்லாஹ் இந்த புனித ரமலானை நீ சொல்வது போல் உனது நபி சொன்னதுபோல் கழித்து ஈருலக நன்மைகளை பெற்றவர்களில் ஒருவனாக என்னையும் ஆக்கி வைப்பாயாக என்று நாம் ஒவ்வொரு வரும் அல்லாஹ்விடம் இறைஞ்சுவோம்.

  2. எஸ்.ஏ.கே.செய்யது மீரான்.  , Saudi Arabia    IP : 212 .  .  . 
    says:

    ஒரு நாள் தந்தையை ஒரு உயர்தர ரெஸ்ட்டோரண்டுக்கு அழைத்துச் சென்றான் மகன்.

    தந்தையோ வயது முதிர்ந்தும் கொஞ்சம் இயலாமலும் இருந்தார்.
    அவர் சாப்பிட்டுகொண்டிருக்கும் பொழுது பலவீனமாக இருந்ததால் சோற்றுப் பருக்கைகளும் உணவுத்துண்டுகளும் அவரது சட்டை ஜீன்ஸ் மேலும் தரைமேலும் விழுந்து கொண்டிருந்தது.

    பக்கத்திலிருந்து சாப்பிடுவோர் இதைப்பார்த்து தங்கள் முகத்தைச் சுழித்துக் கோணல்மாணல் ஆக்கி மகனைப்பார்த்து முறைத்துக்கொண்டு இருந்தனர்.

    ஆனால் மகனோ மிகவும் அமைதியாக அப்பா சாப்பிடுவதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். இருவரும் சாப்பிட்டு முடித்ததும் மகன் எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல் தனது தந்தையை ஓய்வு அறைக்கு அழைத்துச் சென்று அவரது முகத்திலும் ஆடையிலும் ஒட்டி இருந்த உணவுப்பருக் கைகளை துடைத்துக் கழுவி, அவரது தலையை வாரி அவரதுகண்ணாடி யையும் துடைத்து அவருக்கு மாட்டினான்.

    இருவரும் ஓய்வு அறையில் இருந்து வெளியில் வர ரெஸ்ட்டோரண்ட் மிக அமைதியானது. மகன் கவுண்டருக்குச் சென்று பில்லிற்ற்கு பணம் செலுத்தி தனது தந்தையை கவனமாக அழைத்துச் செல்ல தயாரானான்.

    அப்போது அங்கு சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தவர்களில் ஒருவர் எழுந்து “எதையாவது விட்டுவிட்டுச் செல்கிறீர்களா” என்று கேட்டார். மகனோ “இல்லையே நான் எதையும் மிஸ்பண்ணவில்லை” என்றார்.

    அதற்கு அந்த மனிதர் “இல்லை நீங்கள் இங்கு சிலதை விட்டுவிடுச் செல்கிறீர்கள்; இளையோருக்கு ஒரு பாடத்தை விட்டுவிட்டுச் செல்கிறீர்கள் அத்தோடு எல்லாப் பெற்றோருக்கும் நம்பிக்கையை விட்டுவிட்டுச் செல்கிறீர்கள்”. என்றதும் அந்த ரெஸ்ட்டோரண்டே மிக அமைதி ஆனது.

    மிகப்பெரிய மதிப்பு என்னவென்றால் எம்மை கவனமாகப் பார்த்துக் கொண்ட வயது முதிர்ந்தோரை நாமும் கவனமாகப் பார்த்துக்கொள்ளும் திறமைதான்.

    எமது பெற்றோரும் முதியோரும் தங்களது வாழ்வின் நேரத்தை, பணத்தை, நிபந்தனையற்ற அன்பை எமக்காகத் தியாகம் செய்ததோடு எம்மை மிகுந்த மரியாதையோடு பார்த்துக்கொண்டார்கள்.
    நாமும் அவர்களின் மீது மிகுந்த மரியாதை கொண்டிருந்தால்
    இறையருள் என்றும் நம்மீது சூழ்ந்திருக்கும்.

    இவ்வுலகில் நாம் பெற்ற செல்வங்களை விட… நம்மை செல்வங்களாக பெற்றவர்களே மிக உயர்ந்தவர்!

தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலத்தில் கருத்துக்களை பதிவு செய்ய Ctrl+G கீ களை மாற்றி, மாற்றி அழுத்தவும்

You can Leave a Comment

Copyright 2017 © kayalconnection.com
Facebook Twitter Google plus